Published August 26th, 2005
En dit issie dan
Mijn lieve autootje.. Nog even wat dingetjes erin personaliseren.. Zoals een ‘echte’ radio maar hij rijd lief en fijn…

Mijn lieve autootje.. Nog even wat dingetjes erin personaliseren.. Zoals een ‘echte’ radio maar hij rijd lief en fijn…

Voel me eens.. Ik voel jou.. Maar ik voel je gevoel niet.. Je had pijn.. Je hebt pijn pijn om een foto, een foto waar ik niets aan kan doen. Van voor jou, Voor ons, Voor mij, Voor jou. Het gevoel. Wat ik voel is mijn gevoel voor jou en dat is anders als dat wat jij voor mij voelt. Dat weet ik. DAt voel ik. Maar het word niet bevestigt. Ik wil een bevestiging, ik wil herkenning. Iets in jou. Die uitstraling van je. En je omgang. Toch wil ik het weten. Wat voel je voor me. Wat denk je van me. Ik weet wat ik van jou vind. Vind jij dat ook van mij?
De wereld is zo vreemd omdat die rond is. Als die nu vierkant was dan
hadden mensen de wereld al meer gesnapt. Nu kunnen ze door blijven lopen
zonder ooit bij het einde te komen. En zonder het einde wordt er niets
gesnapt.
Ondanks mijn grote mond doet mijn breakup met lieke me toch meer pijn als dat ik gedacht had… Ik zit nu alleen op me kamer… Een anderhalf uur later… en me kop draait.. Ik tol… Geen zin… Ik mis haar.. Maar toch… Geen gevoel.. Geen kick… Geen kriebels… Maar gewoon de gedachte… Alleen zijn.. Niemand om te knuffelen… Alleenzaam in een wereld vol liefde is toch maar raar… Ik mis haar nu al.. Maar het is beter. Beter voor ons allen. Beter voor haar. Beter voor mij. Liefde is…. Ook zonder elkaar van elkaar kunnen houden
Oeh wat is die appel muis toch mooi. Echt mooi.. Heeeeel mooi.. Maar ook zo duur als dat hij mooi is…. *twijfels slaan toe om te kopen. En toch nog steeds niet gedaan. Maar hij is zo aantrekkelijk. Die mooie vormen… Die stuurkogel…. Die zijknoppen… En hij zou ook zo goed met mijn powerboekje kunnen verbinden… Ze zullen echt vriendjes worden.. Maar wat is hij duur…
Weet je wat ik koop gewoon deze mooie partner voor mijn schatje…
Na 9 dagen ne2000 ben ik vandaag vervoegd naar huis gegaan… Ik zit er doorheen. Ben kapot… en wil slapen… De week was leerzaam, prettig, close, moeilijk maar vooral zwaar. Er zijn dingen gebeurd die niet hadden hoeven gebeuren en ook dingen die wel hadden mogen gebeuren zijn niet gebeurd. Zo is het leven. Zo gaan we verder. De tijd kan je niet terug draaien, gedachtes ook niet. Je kan het alleen ver weg stoppen. Spijt hebben. Trots zijn. Maar voornamelijk jezelf blijven. Laatste dagen is dit voor mij heel moeilijk geweest. Moeilijk en moeizaam gingen de dagen voorbij, personen om wie je gaf bedriegen je. Personen om wie je niet zoveel gaf staan ineens heel dicht bij je.
Gevoelens die veranderen. 9 dagen, 160+ nerds, +- 20 vrouwen maken je leven toch gecompliceerd. Als ik terug kijk heb ik een leuke week gehad. Een week vol met lessen. Een week om nooit meer te vergeten. Een week met nieuwe vrienden. Een week met nieuwe frustraties. Maar vooral kennis over mensen. Voornamelijk over wat mensen je beloven en dan doen… Maar voornamelijk wat ze beloven en niet doen. Mijn nieuwe vrienden, mijn oude vrienden en de nieuwe mensen die ik totaal niet meer mag: U bent gewaarschuwd, volgend jaar gaan we weer met z’n allen knallen op ne2000
Zojuist een regenbui gehad hier… Lekker met Jasper, Agnes en Judith op bed gelegen en in slaap gevallen met z’n allen… Ik alweer wakker met me gare kop.. Nu even wat mensen lastig vallen… Zometeen shoppen voor het feestje van vanavond. Jasper en Agnes vieren hun verjaardag en ach ik vier ook even mee dat ik me rijbewijs dus gehaald heb..
En toen waren we weer wakker en nuchter… Gister leuke avond gehad in tent van ebuh… Ook wat mindere dingen.. Vermoeidheid en alcohol beginnen toe te slaan bij iedereen wat soms frustraties oplevert. Hier komen we wel uit…. En alles komt vanzelf goed… Nog een paar daagjes en dan gaan we alweer naar huis toe
Nu met Agnes op de bank aan het hangen lekker email aan het checken…. Zometeen weer verder aan het bier… Dus wel ontspannen
OH jah vandaag nog me rijbewijs gehaald