Published January 30th, 2006
Tralalallalala bamba
Voor jou….
band (de ~ (m.), ~en)
5 gevoel van verbondenheid, nauwe betrekking => liaison, relatie, verhouding, verstandhouding, zakenrelatie
vriend·schap (de ~ (v.), ~pen)
1 betrekking van personen tot elkaar als vrienden => camaraderie, kameraadschap; < => vijandschap
lief·de (de ~ (v.), ~n/~s)
1 sterke genegenheid voor een persoon of zaak => min, minne
maat·je (het ~, ~s)
1 vriendje
Wat ben je aan het zoeken Rick vraag ik me de laatste tijd wel eens af…. Vooral liefde. En dat heb ik ook genoeg van vrienden en me lieve schatje. Vooral van me vriendin. Maar toch. De drang.. die aanlokkelijke vrijheid. De kansen… Allemaal mogelijkheden om goed vreemd te gaan… en toch, toch doe ik het niet. Waarom niet. Hou ik echt zoveel van haar. Ik ben niet gemaakt om monogaam te zijn. Ach jah… Het zal wel. Ze roept het maar als ze dit gelezen heeft. Monogamie is namelijk onnatuurlijk.
Dat monogamie onnatuurlijk is blijkt al uit het feit dat hoe bevredigend een intieme relatie dan ook is - fysiek, emotioneel of intellectueel - die ene persoon niet in al je behoeften kan voorzien. De realiteit is dat ieder persoonlijkheid zo uniek en veelzijdig is dat je onmogelijk in één persoon alles kunt vinden. Polyamory betekent dat je jezelf de vrijheid geeft om vanuit alle aspecten van jezelf relaties aan te gaan. In tegenstelling dat je jezelf moet gaan beperken of zelfs een rol moet spelen om maar bij die ene partner te passen.
Vandaar. Dat ik nu ook doorheb. Verschillende relaties. Liefde, sex en of beide. Niemand kan je voor 100% bevredigen. Misschien toch maar eens gaan praten over een open relatie ![]()
Denk jij nou echt dat jij zo geweldig bent? Dan heb je mij nog niet gezien. Ik ben uber, stoer en lief. Daarnaast nog slim.
Oke genoeg geslijmt. Nu even op naar iets serieus. Dit stukje schrijf ik in de hoop dat iemand het leest en iemand die snapt dat het voor hem/haar bedoelt is. Waarom ik dit ga schrijven. Om hem/haar duidelijk te maken zo niet langer door te gaan. Dat ze al genoeg verloren heeft. Dat ze genoegen moet nemen met wat ze heeft. En dat ze echt niet het slechtste heeft. Dat niet alles om haar hoeft te draaien, en dat ze respect voor anderen moeten hebben. Als ik geen knuffel wil omdat ik moe/chagarijnig/dronken ben moet je dat respecteren zonder boos te worden. Als ik niet met je wil zoenen moet je dat snappen. Als ik boos op je wordt zou je jezelf moeten verdedigen. Als ik bij je leven hoorde had je dat moeten zeggen, op tijd, en niet alleen zeggen! Ook laten blijken. Door middel van liefde, aandacht. Wederzijds respect. Maar voornamelijk! Het allerbelangrijkste, de waarheid!
Weet jij wie ik bedoel. Denk je dat jij het bent. Kijk dan in de spiegel. Staat er een glimlach dan weet je het zeker. Jij bent het niet. Rolt er een traan over je wang. Wees gerust die droogt wel. Zie je niets. Maar voel je je hart breken. Dan weet je genoeg dan was dit voor jou.
Zoals mijn gewaardeerde britse/indische collega zegt: “Rick, you are the IT manager, so it is your fault! Even if you don’t know about it. It just will stay your fault!”
Dus je leest het goed. Je mag mij van alles de schuld geven