Mask
I Tried, I gave up, Throw it away! Give me my mask back.
No more emotions
No more regret
Back to the hardstyle
Back to my mask
I Tried, I gave up, Throw it away! Give me my mask back.
No more emotions
No more regret
Back to the hardstyle
Back to my mask
Wat ik hier had staan heeft geen zin meer.. dus lekker weg houden dan!
Verwend dat ik was met mijn HP switches hebben lieve collega’s voor een project Dell switches nodig gehad. Dus bij deze als ik ooit nog hiermee moet spelen en configureren. Je slaat een running-config op in je startup-config en daarna is het pas stroom-fallout proof
TODO: “copy running-config startup-config” (in je CLI)
Gevoelens, wat moet je ermee. Het haalt je hele ritme door de war. Je leven op de schop. En het levert niets op. Vanaf nu maar gevoelens proberen uit te bannen. Voor vrouwen, voor mannen. Maar niet voor vriendschap. Ik wil niet meer. Niet meer lief hoeven hebben. En dan vanzelf spontaan iemand tegenkomen.
Ach eerst me huisje enzo inrichten. Want die heb ik binnenkort ook om van te genieten. (more info to come)
Niet alleen de jeugd heeft het druk. Ook volwassenen. En jonge volwassenen. De wereld is op dit moment druk, het dagelijks leven gaat als een razende ICE trein voorbij.
Behalve als een razende trein ook als een gigantisch snel verhaal. Alsof je de serie 24 zit te kijken en in een uur 24 uur wordt geperst. Zoveel informatie in een hele korte tijd.
Dagen zijn misschien wel te kort of we plannen onszelf te druk. Misschien zijn we wel te lui. Misschien zijn we niet effectief. Misschien willen we teveel genieten maar zien we daardoor onze prioriteiten niet.
Dus de jeugd heeft het te druk met zeiken. Dat moeten ze niet doen. Dat doe ik al wel voor ze. Hebben ze weer extra tijd
Soms zijn planningen wel makkelijk. Soms ook niet. Soms kunnen ze heerlijk overhoopt geschopt worden. Wat is er toch weer een heerlijke gestructureerde chaos op dit moment in mijn leven
All alone, staring on, watching her life go by
When her days are grey and her nights are black
Different shades of mundane and the one eyed furry toy
That lies upon the bed has often heard her cry
And heard her whisper out a name long forgiven, but not forgotten